Reisverslag

NAUSJKI 9 augustus Na drie kwartier rijden vanaf de Russische grensplaats Nausjki arriveren we op het eerste station aan Mongoolse kant. Hier moeten we blijven zitten tot alle fomaliteiten zijn afgehandeld. Dezelde hoeveelheid papieren als in Rusland, alleen gaat alles iets sneller. Wanneer alles achter de rug is, mogen we er nog drie kwartier uit. Al op het perron worden we bestookt doormensen die geld willen wissel. Om vast wat Togrog in mijn portemonnee te hebben ruil ik 20 euro in en krijg er 26.000 Mongoolse Togrog voor terug. Met een rijk gevoel lopen Saskia en ik even het dorpje in. In vergelijking met wat we de laatste dagen van Rusland hebben gezien, zijn de straten hier een stuk beter onderhouden. Ze zijn schoner, de mensen vriendelijker en uitbundiger en de iets commerciele instelling is volgens mij een teken dat de mensen hier nog niet alle hoop verloren hebben. In een van de huizen vinden we zelfs een klein internetcafetje, waar je voor 200 togrog een half uur online kunt zijn. Alles bij elkaar al heel wat voor een grensovergang waarvan de gedachte was, dat we opnieuw een stapje terug in de tijd zouden doen. De rest van de avond vliegt om met het luisteren naar REM op mijn walkman. Het is namelijk al snel te donker om buiten iets te kunnen zien. Ulaan Bataar 10 augustus De wekker om half zes en dat is toch even afzien, zelfs tijdens een treinreis. We moeten wel gehoor geven aan het signaal, want volgens schema komen we over een uur aan in Ulaan Bataar. Snel in de kleren en kofferpakken. Bij het openen van de gordijnen zien we de eerste gers. het landschap – heuvelachtig met daar door heen meanderende rivierstjes, is overweldigend. Dat blijft zo tot we de Mongoolse hoofdstad bereiken. We zien rokende fabrieken en lekkende leidingen. Dat is de andere kant van de schoonheid. Het station heeft een modern peron en een gids die ons vriendelijk toelacht. Altijd iemand in de buurt die helpt met de bagage. Onze gids Tunga begint al onderweg met het oplepelen van een enorme reeks wetenswaardigheden over haar land. Iets waar ze de komende week niet meer mee op houdt. Behalve op historische gebouwen wijst ze op supermarkten, banken en postkantoor die tot onze verrassing 24 uur per dag geopend zijn. In het hotel dat op tien minuten rijden van het centrum ligt, worden we vriendelijk onthaald. Onze kamer is ruimer en schoner dan de laatse twee in rusland. Tandenborstels en slippers liggen klaar en er staan kopjes voor de thee. De douche is aangenaam, maar we hebben slechts korte tijd voordat we de bus in kunnen voor een stadstour. In een nabijgelegen supermarkt proberen we een ontbijt bij elkaar te krijgen, maar dat lukt maar gedeeltelijk. Het ontbreken van vers brood is het grootste probleem. Tunga spreekt goed Engels en vertelt aan het begin van de stadsrondrit heel veel over stad en land. Geduldig beantwoordt ze alle vragen. De eerste stop is het tempelcomplex van de stad. We zien verschillende ceremoni"en en een eschool voor jonge bhoedistische monniken. Wat lang blijft hangen in het hoofd zijn de mantra’s die zonder onderbreking worden opgezegd. Stop nummer twee is het Sovjet-monument, gebouwd ter ere van de Russen, die de Mongolen hebben geholpen in de strijd tegen Japen. Maar volgens Tunga is het nu meer geliefd als uitkijkpunt. Vanaf de top, zie je Ulaan Bataar prachtig liggen en dat onder een strakblauwe hemel. Bij het monument maken we kennis met het keelzingen. Wanneer dat goed gedaan wordt onststaat naast een bromtoon tegelijkertijd een soort fluittoon. Heel bijzonder. Het is iets dat op jonge leeftijd moet worden geleerd. Een verkoper van schilderijen laat ons vijf verschillende klanken horen. De tocht gaat verder naar het centrale plein, dat vooral erg groot is. Vandaar een wandeltocht naar het historisch musuem. Ondaks de gebrekkige of ontbrekende engelse teksten, toch de moeite waar. Het meest bijzondere is het skelet van een dinosaurus. Ik waardee ook een maqeutte van mongolie. Zo kunnen we goed zien welke weg we de komende week gaan volgend. In een moderne pub eten we kippensalde, tostie en firtes. Het avondprogramma bestaat uit een folkloritische show in een volgepakt theater waar alle hollandse brandweernormen worden overschreden. Van de dingen die ondanks mijn afkeer van dit soort toeristenvallen toch beijzonder waren, noem ik hier het keelzingen en het slangenmens. Een vrouw die zich in alle mogelijk bochten kan wringen. Na afloop staan de artiesten in de hal en het valt me op dat het slangenmeisje niet eens broodmager is.

ULAAN BATAAR 11 augustus Half zeven opstaan. Ik heb nog geen zin in ontbijt. Een uur later begint ons avontuur: een week lang met een four-wheel-drive busje door het land. Aan ons gezelschap van 20 Hollanders worden vier mongoolse chauffeurs en twee koks toegevoegd. We verdelen ons over drie busjes, de vierde is voor de mobiele keuken, inclusief tafeltjes en krukjes. Als proviand zie ik in ieder geval eieren en wortelen. Inbegrepen is een fles water (1,5 liter) per dag. Vanwege enige mankementen aan een van de busjes gaan we iets later weg. In het begin van de reis stoppen we in een buitenwijk bij een eerste geluksstapel. Een berg stenen met daardoorheen blauw lint. De traditie wil dat je er drie keer omheen moet lopen en letterlijk je steentje moet bijdragen. Dit om het geluk af te dwingen. Na een bijna-botsing (wat een geluk) en een kapotte v-snaar (he, laat het geluk ons in de steek), die in recordtempo wordt gerepareerd, is de chauffeur even de weg kwijt, maar al snel wordt de juiste route naar de steppe gevonden. Al vanaf het begin is het landschap onbeschrijflijk prachtig. Op korte afstand zien we bovendien de eerste grote vogels: enorme gieren, buizerd, raven, kraanvogels en dan niet enkele, maar tientallen. We vragen en krijgen van de chauffeur ruim de gelegenheid om foto’s te maken. Bij ontmoetingen met de Mongolen die we onderweg tegenkomen, doet het boekje met ansichtkaarten en foto’s uit Nederland wonderen. Het is vaak het enige communicatiemiddel voor ons met de steppe-bewoners, ons Mongools is namelijk niet om over naar huis te schrijven. Het zal geen verbazing wekken dat ze tussen de plaatsje steeds die van het vee aanwijzen. Tunga wijst onze lunchstek al van verre aan. We gaan onder aan een berg stoppen, zeker nog een uur rijden. Vlak voor de plaats van bestemming stoppen we om het laatste deel te lopen. Bij een waterplas staan paarden en iets verder weg kraanvogels. De eerste stop na de geweldige lunch (soep, rijst, aardappels en een kippebout) is bij een meer, de tweede bij de ruines van een klooster, verscholen in de bergen. Wanneer we naar boven zijn geklauterd, hebben we een fantastisch uitzicht. Lege filmrolletjes is het enige waar hier gebrek aan hebben. Vanaf het klooster is het nog een flinke rit naar de plek waar de eerste overnachting staat gepland. De stops onderweg zijn een welkome afwisseling voor het gehobbel onderwep. Het uitzicht blijft overigens indrukwekkend. We kunnen nog net in het licht de tenten opzetten. Die maakten onderdeel uit van de bagage van de keukenbus. We staan onder aan een heuvel met wat kleine rotsformaties rondom. In de verte lopen paarden en kamelen. Tijdens het eten verschijnen boven ons de eerste sterren. Een prachtig uitzicht, maar de slaap wint het al snel. 12 augustus (BAYANZAG) Goed geslapen. De ochtendschemering brengt een vaal zonnetje en een bijna onbewolkte hemel. De koks zijn al in de weer met het ontbijt. Her en der klinkt ook het geluid van tentstokken, die worden ingepakt. het opruimen gaat snel en efficient en in korte tijd hebben we ontbeten en rijden we weer door onmetelijke vlaktes.. We houden stil bij de resten van weer een klooste. De meeste aandacht gaat echter uit naar twee Mongoolse ruiters die met hun vee bij een waterput staan. Ze scheppen het water op en gieten het in een uitgelegde autoband.Eerst drinken de paarden, dan de geiten en vervolgens de schapen. Even later stoppen we voor een buizerd die vlak langs de weg op een steen zit en daarna voor een kudde kamelen die we tegenkomen. Daar zie ik ook een hagendis, die op dit betrekkelijk vroege uur nog niet zo snel is. Het terr
ein waarover we rijden, wordt steeds ruiger. Er is meer zand te zien. Het aanal dieren wordt schaarser. Er is altijd echter wel ergens een ger in de buurt. We bezoeken een districts-centrum. Dat bestaat uit niet meer dan een paar huizen, wat winkeltjes, een schooltje en een ziekenhuis. Wanneer we verder reizen, wordt het landschap nog dorrer. Door de vlakke ondergrond halen we met de busjes de 90 kilometer per uur. De eerste zandduinen doemen op. We rijden er een paar vorobij tot we bij een paar hele hoge komen. Dan mogen we ‘ los’. In de hitte wordt een 25-meter hoge duin beklommen met een mooi uitzicht als toegift. het laatste dorre stuk van de dag brengt ons bij een ger-kamp. Dit is onze overnachtingsplaats. Tot onze verrassing krijgen we een tweepersoons ger, in plaats van een vierpersoons. het kamp heeft meer aangename kanten, een restaurant met ijskoud bier (Heineken), brandschone douches en wc’s een bar-ger en … een vliegveld. De tenten staan naast de landingsbaan. De gers zijn prachtig ingericht. De ozne heeft rode meubels en er staan drie bedden, waarvan er een ontzetten schommelt. Die laten we dus ongebruikt. Na het eten en voor het naar bed gaan bekijken we de sterrenhemel, die hier prachtig is. 13 augustus (BAYANZAG) Half acht op, dus uitslapen. Daarna met de busjes naar de kloof van Yolin Am. Daar is een groot deel van het jaar nog ijs te vinden vanwege de koele wind, maar de laatste jaren in augustus niet meer. De aarde warmt teveel op. Honderden Marmotten/woelmuizen trippelen over de vlakte. Sommigen kun je tot op minder dan een meter naderen. In de lucht roofvogels.

Advertenties

Een gedachte over “Reisverslag”

  1. Leuk. Wilde vanochtend iets over Mongolie opzoeken en kwam spontaan op jullie site terecht . Sas, had het me wel al verteld maar ik kende de link al helemaal niet meer dus toch grappig om dan via een andere weg spontaan hier uit te komen. En het belangrijkste is natuurlijk dat ik ook nog von wat ik zocht. maar… het ziet er erg mooi uit. Groetjes en goed weekend nog. Carla

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s